january 2017 in stoner heaven

  1. Hills [Sweden] – Death Will a Way (live)   10:46
  2. Hills – Schlaraffenland   12:28
  3. Hills – Are You Real ?   8:55
    https://cful.bandcamp.com/album/hills-uncollected-sounds
  4. Gone Is Gone [USA] – Colourfade   3:46
  5. Blackfield [USA] – Family Man   3:39
  6. All Them Witches [USA] – Alabaster   6:58
    https://allthemwitches.bandcamp.com/album/sleeping-through-the-war
  7. Dust Storm Warning [Italy] – Vermillon Witch   8:01
  8. Dust Storm Warning – The Giant   7:10
  9. Dust Storm Warning – Mother in Black   10:43
    https://acidcosmonautrecords.bandcamp.com/album/tales-from-the-cosmonaut
  10. Stone Cream [Greece] – Two Coins   4:43
  11. Stone Cream – Piece of S.   4:01
    https://stonecream.bandcamp.com/album/slaves-of-doom
  12. Book Of Wyrms [USA] – Leatherwing Bat   7:53
  13. Book Of Wyrms – All Hallow’s Eve   8:21
  14. Book Of Wyrms – Sourwolf   11:14
    https://twinearthrecords.bandcamp.com/album/sci-fi-fantasy
  15. Vinnum Sabbathi [Mexico] – The Probe B.   8:30
    https://vinnumsabbathi.bandcamp.com/
  16. Frozen Planet….1969 [Australia] – Shores of Oblivion   4:48
  17. Frozen Planet….1969 – Ascendant   12:15
  18. Frozen Planet….1969 – Sonic Egg Factory   14:29
    https://peppershakerrecords.bandcamp.com/album/electric-smokehouse
  19. Hazy Sea [Greece] – Storm in my Head   5:13
  20. Hazy Sea – Ghost Rider   6:53
  21. Hazy Sea – Under the Mountain   5:12
  22. Hazy Sea – The Road   6:45
    https://hazysea.bandcamp.com/releases
  23. White Light Cemetery [USA] – Sky River   3:53
  24. White Light Cemetery – Looking Out (For Number One)   6:17
  25. White Light Cemetery – On a Dime   4:18
    https://ripplemusic.bandcamp.com/album/careful-what-you-wish-for
  26. Cross Highest Trip [Italy] – Vision
  27. Cross Highest Trio – Vision Without Execution is Hallucination   11:02
    https://crosshighesttrip.bandcamp.com/album/vision-without-execution-is-hallucination
  28. Ritual Haze [Russia] – Fire   8:25
  29. Ritual Haze – Dark Night   7:30
  30. Ritual Haze – Deser Alias   7;16
  31. Ritual Haze – Dither Haze   7:50
    https://ritualhaze.bandcamp.com/releases
  32. Johnny Mountain [Sweden] – As Black Wolves Split the Sky   9:04
  33. Johnny Mountain – Deer Goddess   9:18
    https://johnnymountain.bandcamp.com/album/ii
  34. Mother Desert [Greece] – Black Sun   5:31
  35. Mother Desert – Dune 4:17
  36. Mother Desert – Cactus Water   4:17
  37. Mother Desert – Blind Scorpion   6:11
  38. Mother Desert – Caravan   4:28
    https://motherdesert.bandcamp.com/
  39. Jegulja [Slovenia] – I Want To Be Number Three   7:28
  40. Jegulja – Thrumpet in the Trench   8:35
    https://jegulja.bandcamp.com/album/darkest-light
  41. Across Tundras [USA] – Eyes That Tell a Story   6:04
  42. Across Tundras – On a Heavy Note (demo)   6:22
  43. Across Tundras – Hijo del Desiert (instrumental demo)   5:04
    https://acrosstundras.bandcamp.com/album/tumbleweeds-ii
  44. Hochen [USA] – Simulation   5:08
  45. Hochen – Bugs   3:51
  46. Hochen – Okey Dokey   3:26
  47. Hochen – Creature   4:05
    https://hochen.bandcamp.com/album/simulation
  48. Dopelord [Poland] – Skulls and Candles   3:50
  49. Dopelord – Dead Inside (I & II)   9:19
    https://dopelord.bandcamp.com/album/children-of-the-haze
  50. Manlab [Canada] – New Jam   4:01
  51. Manlab – Stoner   4:26
  52. Manlab – Burn It   3:52
    https://manlab.bandcamp.com/album/stoner
  53. Mars Era [Italy] – Revolution   6:25
  54. Mars Era – Red Eclipse   6:37
  55. Mars Era – Licancabur   8:09
  56. John Garcia – Green Machine   3:03
  57. John Garcia – Space Cadet   5:47
  58. John Garcia – Gardenia   3:24

2017 albums – #january

across-tundras-tumbleweeds
Across Tundras – Tumbleweeds II
Country: USA
Year: 2017
Genre: psychedelic/stoner rock
Rank: 6/10
https://acrosstundras.bandcamp.com/album/tumbleweeds-ii
all-them-witches-sleeping-through-the-war
All Them Witches – Sleeping Through The War
Country: USA
Year: 2017
Genre: stoner/progressive
Rank: 6/10
https://allthemwitches.bandcamp.com/album/sleeping-through-the-war
blackfield-v
Blackfield – IV
Country: USA/Israel
Year: 2017
Genre: pop/rock
Rank: 4/10
book-of-wyrms-sci-fantasy
Book Of Wyrms – Sci-Fi/Fantasy
Country: USA
Year: 2017
Genre: metal/psychedelic/progressive
Rank: 6/10
https://twinearthrecords.bandcamp.com/album/sci-fi-fantasy
chant-of-the-goddess
Chant Of The Goddess – Chant Of The Goddess
Country: Brazil
Year: 2017
Genre: doom/metal
Rank: 3/10
https://chantofthegoddess.bandcamp.com/
cross-highest-trip
Cross Highest Trip – Vision Without Execution is Hallucination
Country: Italy
Year: 2017
Genre: psychedelic
Rank: 6/10
https://crosshighesttrip.bandcamp.com/album/vision-without-execution-is-hallucination
dopelord-children-of-the-haze
Dopelord – Children Of The Haze
Country: Poland
Year: 2017
Genre: doom/metal
Rank: 5/10
https://dopelord.bandcamp.com/album/children-of-the-haze
dsw
Dust Storm Warning – Tales From The Cosmonaut
Country: Italy
Year: 2017
Genre: stoner rock
Rank: 5/10
https://acidcosmonautrecords.bandcamp.com/album/tales-from-the-cosmonaut
egon-swharz
Egon Swharz – In The Mouth Of Madness
Country: Italy
Year: 2017
Genre: doom
Rank: 4/10
https://egonswharz.bandcamp.com/releases
frozen-planet
Frozen Planet….1969 – Electric Smokehouse
Country: Australia
Year: 2017
Genre: space/psychedelic
Rank: 6/10
https://peppershakerrecords.bandcamp.com/album/electric-smokehouse
gone-is-gone
Gone Is Gone – Echolocation
Country: USA
Year: 2017
Genre: alternative/progrssive
Rank: 3/10

hazy-sea
Hazy Sea – Electric Abyss
Country: Greece
Year: 2017
Genre: Stoner
Rank: 8/10
https://hazysea.bandcamp.com/releases
hills
Hills – Uncollected Sounds
Country: Sweden
Year: 2017
Genre: psychedelic/progressive/folk
Rank: 7/10
https://cful.bandcamp.com/album/hills-uncollected-sounds

hochen
Hochen – Simulation
Country: USA
Year: 2017
Genre: psychedelic
Rank: 7/10
https://hochen.bandcamp.com/album/simulation
jegulia
Jegulja – Darkest Light
Country: Slovenia
Year: 2017
Genre: Doom/stoner
Rank: 5/10
https://jegulja.bandcamp.com/album/darkest-light
john-garcia
John Garcia – The Coyote Who Spoke in Tongues
Country: USA
Year:2017
Genre: acoustic/stoner
Rank: 7/10
johnny-mountain-ii
Johnny Mountain – II
Country: Sweden
Year: 2017
Genre: progressive rock/psychedelic
Rank: 7/10
https://johnnymountain.bandcamp.com/album/ii
lo-pan
Lo-Pan – In Tensions EP
Country: USA
Year: 2017
Genre: metal/stoner
Rank: 3/10
https://lo-pan-rock.bandcamp.com/album/in-tensions

manlab
Manlab – Stoner
Country: Canada
Year: 2017
Genre: stoner
Rank: 6/10
https://manlab.bandcamp.com/album/stoner

mars-era
Mars Era – Dharmonaut
Country: Italy
Year: 2017
Genre: progressive/stoner
Rank: 8/10
mother-desert
Mother Desert – Sand Hills
Country: Greece
Year: 2017
Genre: stoner
Rank: 8/10
https://motherdesert.bandcamp.com/
ringo-jets
Ringo Jets – Assorted
Country: Turkey
Year: 2017
Genre: rock/metal
Rank: 3/10
ritual-haze
Ritual Haze – Machine Sun
Country: Russia
Year: 2017
Genre: stoner
Rank: 8/10
https://ritualhaze.bandcamp.com/releases
sotano
Sotano – El Rey Maquina
Country: Chile
Year: 2017
Genre: metal/stoner
Rank: 4/10
https://sotanorock.bandcamp.com/album/el-rey-m-quina
stone-cream
Stone Cream – Slaves of Doom
Country: Greece
Year: 2017
Genre: stoner/metal
Rank: 6/10
https://stonecream.bandcamp.com/album/slaves-of-doom
vinnum-sabbathi
Vinnum Sabbathi – Gravity Works
Country: Mexico
Year: 2017
Genre: space/doom/metal
Rank:4/10
https://vinnumsabbathi.bandcamp.com/
white-light-cemetary
White Light Cemetery – Careful What You Wish For
Country: USA
Year: 2017
Genre: stoner/metal
Rank: 6/10
https://ripplemusic.bandcamp.com/album/careful-what-you-wish-for

 

 

 

 

2016 in music

 

  1. Spacelords – Black Hole
  2. Akhmed – Last Hour of Light
  3. Buckethead – Hexagon
  4. Buckethead – Buildor Part 2
  5. It’s Not Night: It’s Space – Pillars of the Void
  6. Three Leg Dog – Red Sun
  7. Captives of the Void – Into the Night of Space
  8. The Black Explosion – Paralyzed
  9. Looking Glass – Bred in Captivity
  10. Akhmed – The Inland Sea
  11. Black Mountain – Mothers of the Sun
  12. Captives of the Void – Impact and the Return
  13. The Re-Stoned – Return
  14. The Myrrors – Liberty is in the Street
  15. Albinobeach – Okavango Delta
  16. Comacozer – Illumination Claud
  17. It’s Not Night: It’s Space – Across the Luster of the Desert Into the Polychrome Hills
  18. The Myrrors – Entranced Earth
  19. The Stonerider – Hologram
  20. Three Leg Dog – Tiger
  21. Spacelords – Liquid Sun
  22. Buddha Sentenza – Laika
  23. Into The Sun – Breakdown
  24. Lord Mountain – Fenrir
  25. I, Captain – Stugon part 2
  26. Sulfur Giant – Beyond the Hollow Mountain
  27. Captives of the Void – Subsurface
  28. Buddha Sentenza – The End is Coming, We’ll Take It from Here
  29. Howling Giant – Cloud of Smoke
  30. Comacozer – The Mind that Feeds the Eye
  31. Oak – Against the Rain
  32. Astral Cult – Call to the Wild
  33. Space Invaders – Darkstar
  34. Earthless – Acid Crusher
  35. Indica Blues – Ruins of the Shore
  36. Yuri Gagarin – First Orbit
  37. Into The Sun – Into The Sun
  38. Albinobeach – Myopia
  39. Black Mountain – Defector
  40. Bright Curse – Earth’s Last Song
  41. The Stonerider – Your Chains
  42. The Re-Stoned – Winter Witchcraft
  43. Gozu – Big Casino
  44. Pariah – Mirage
  45. Bright Curse – Northern Sky
  46. Buddha Sentenza – Blood Rust (Peredra & Pererga)
  47. Buckethead – Streamlet
  48. 1000mods – The Son
  49. 1000mods – On a Tone
  50. The Re-Stoned – Sleeping World
  51. The Stonerider – War, Traffic and Blind Faith
  52. Black Mountain – Constellations
  53. The Black Explosion – The World is Dead
  54. Buddha Sentenza – Jet
  55. Lord Mountain – Tomb to the Eagle
  56. Lee Van Cleef – Banshee
  57. Captives of the Void – Homebound Blues

Comacozer – Astra Planeta (2016)

Comacozer-Astra PlanetaArtysta: Comacozer
Album: Astra Planeta
Data wydania: 13.08.2016
Kraj: Australia

 

Czas: 41:47
Gatunek: psychadelic/acid/space/doom
Ocena: 6/10

 

 

 

 


Skład:
Rick Burke – guitars
Richard Elliott – bass
Andrew Pana – drums

Lista utworów:
1. Saurian Dream 7:32
2. The Mind Thads Feeds the Eye 7:55
3. Navigating the Mandjet 6:21
4. Illumination Cloud 8:17
5. Hypnotized by Apophis 11:38

„Astra Planeta” to czwarty album trójki Australijczyków z Sydney. Znajomy Niemiec mówił mi, że najlepsze co wymyślili zostało już wydane na dwa lata wcześniejszej demo EP-ce „Sessions”, nie wiem, może, nie słyszałem, nie znam się, ale „Astra Planeta” ma także swój specyficznie psychodeliczny klimat.

Sam zespół określił klimat „Astra Planeta” jako dark psychedelic space doom, i otwierający ją „Saurian Dream”potwierdza tę diagnozę. Ma wprawdzie dosyć drażniący początek, ale od 2:30 zaczyna się już niezły odjazd. Ślamazarne tempo, miarowy bas, hipnotyczna gitara – jest bez szaleństw, za to wyjątkowo przestrzennie i psychodeliczne. Ten odjazdowy klimat, w różnych melodycznych odmianach i wariacjach, stanowi właśnie główną oś tematyczną i zarazem największą zaletę „Astra Planeta”, to on będzie dominował także w kilku następnych numerach, ustąpi nieco dopiero w ostatnim „Hypnotized by Apophis”.

„The Mind That Feedts the Eye” od początku jest za to taki jak powinien być. Nic tylko zamknąć oczy i poddać się jego hipnotycznej aurze. Lubię takie kawałki pozbawione fabuły. Nic się tu nie dzieje, żadnej akcji, żadnej bonanzy, tylko surowość, żar, i krok za krokiem powolna pustynna marszruta. Tytuł płyty nawiązuje do mitologii greckiej i 5 podróżujących (co ciekawe, akurat tyle  jest utworów na płycie, czyżby przypadek?) po niebie Bogów, i rzeczywiście w klimacie jest nieco orientalny, co dodaje mu jakiegoś starożytnego posmaku. Jak kiedyś wyjdzie „Conan Barbarzyńca 4”, ten kawałek zdecydowanie powinien być do niego soundtrackiem.

Początek „Navigating the Mandjet” to także trochę prowadzących na Bliski Wschód muzycznych tropów. Nieco przed trzecią minutą za sprawą pulsującego w szybszym tempie basu utwór nabiera trochę rumieńców, a już ten pięknie płynący gitarowy motyw w ok 4:20 to kolejne +10 do vitality. Psychodeliczna muzyczna karawana w orientalnej ornamentyce – znów zostałem zahipnotyzowany.

„Illumination Cloud” to mocarny, transowy bas i zupełnie przestrzenna gitara, co daje rzetelnie oniryczną mieszankę. Oniryczną ale nie senną, bo kawałek z minuty na minutę nabiera dynamiki, gitary stają się coraz bardziej surowe i agresywne, w końcu pojawia się to nerwowe, klimatyczne solo. Fantastyczna rzecz, totalny odjazd, szkoda że w sumie taki krótki. Bardzo lubię poprzednie trzy numery, ale ten dla mnie jest chyba najlepszy na płycie.

„Hypnotized by Apophis” to powrót do doomowych klimatów z początku płyty. To największa surowizna na płycie, numer zupełnie niedogotowany, kawał dźwiękego ścierwa, muzyczna padlina(ale nie padaka!). Kawałek ma swój ciężar, wyjątkowo niskie dźwięki gitary rzetelnie wwiercają się w mózg. Ale ok 4:25 klimat nieco łagodnieje, bas ruszą nowa melodyjną ścieżką, a gitara wypełnia międzydźwiękowe przestrzenie kolejną porcją solowych abstrakcji. I znów wraz z upływem czasu robi się coraz żwawiej,  coraz dynamiczniej, coraz bardziej psychodelicznie. Aż w 8 minucie kolejne pozorne uspokojenie, bo zaraz po nim dostajemy najcięższy riff na płycie. „Hypnotized…” to może najmniej efektowny kawałek na „Astra Planeta”, choć pasuje do klimatu całości i niejako jest jego upiorną kulminacją. Szału nie ma, choć sporo przyjemności owszem. Wystarczy.

The Spacelords – Liquid Sun (2016)

Spacelords-Liquid SunArtysta: The Spacelords
Album: Liquid Sun
Data wydania: 23.01.2016
Kraj: Niemcy

 

Czas:43:49
Gatunek: space/psychadelic
Ocena: 8/10

 

 

 

 


Lista utworów:
01. Liquid Sun   13:00
02. Spaceship Breakdown   9:39
03. Black Hole   21:10

Skład:
Akee Kazmaier – bass, effects
Hazi Wettstein – guitars, effects
& Didi Holzner – keyboards, Hammond (track 2)

Trójka Niemców z Reutlingen k. Stuttgartu i ich kosmiczna wyprawa. Międzygwiezdne space-przygody rozciągnięte między płynnym Słońcem a jebitną Czarną Dziurze. Ta muzyka potrafi porządnie wessać. Ze mnie zrobiła miazgę. Ale jaka miła to miazga. Każdy z trzech utworów wypełniających płytę ma swoje specyficzne „to coś”, które najbardziej efektownie wypada jednak w monumentalnym „Black Hole”.

W przypadku „Liquid Sun” jest nim po prostu totalnie spacerockowy flow.Kawałek zupełnie jednostajny i bez specjalnie melodycznych wiraży, natomiast samą swoją zbójecką motoryką i hipnotycznym rozkołysaniem rzetelnie ujmuje słuchacza. To także krótki podręcznik spacerockowej kreatywności, jak można w daleki od nudy sposób wyprowadzić piękny numer ze skromnego skądinąd motywu. Spokojna początkowo gitara w tempie zupełnie nieśpiesznym nabiera stopniowo wigoru, coraz bardziej pogrąża nas w wibrujących, płynnych dźwiękach. Przewodni temat co chwilę powraca, w różnych aranżacyjnych hybrydach i kombinacjach, jakbyśmy zataczali wolne, miarowe kręgi, spiralnie opadając ku powierzchni gorącego Słońca. Ta powtarzalność tematów ma tu w sobie coś zniewalającego i paraliżującego, sprawia, że zupełnie naturalnie zamykamy oczy i odlatujemy w te zimne kosmiczne regiony. Brawa za całościowy klimat – totalnie przestrzenny, onirycznie błogi, upajająco współgrający z wyobraźnią.

Spaceship Breakdown” jest zdecydowanie bardziej drapieżny. Jest w nim pewien ładunek niepewności i napięcia, w tle czai się jakaś dramatyczna fabuła, jakbyśmy oberwali jakimś zabłąkanym kawałkiem kosmicznej skały albo nasz statek uległ nieprzewidzianej awarii. Jakaś podskórna energia rozsadza go od środka, agresywne riffy z coraz większą częstotliwością wybuchają niczym pokładowe eksplozje. Pod koniec robi się już zupełnie ogniowo i  intensywnie, nasz statek-matka zerwał się, a my wyruszamy dalej w samotną podróż w ciasnej kapsule. W niej właśnie wlatujemy w obszar działania wielkiej Czarnej Dziury.

„Black Hole” od początku zachwyca przestrzenią i wyśmienicie zmajstrowanym gitarowym motywem. Serio, tam nie musiałoby się dziać nic więcej niż w tych pierwszych kilku minutach, można by po prostu grać ten temat w kółko całą wieczność, a właściwie do momentu, gdy Czarna Dziura wessie nas na przysłowiowy amen. Ja zostałem przez ten początek dokumentnie wessany, nie  było już odwrotu, musiałem się poddać temu klimatowi. Te łagodne przestrzenne barwy na początek to tylko przygotowanie pod srogie riffy i fragmenty o dużo większym ciężarze, z czasem nawet te ostatnie gubią się w nawałnicy progresywnych, gitarowych wiraży. W końcu jesteśmy coraz bliżej Horyzontu Zdarzeń, kosmiczna machina bezdusznej grawitacji szarpie nas za bebechy i targa po synapsach. Potem już tylko lekkie opadania na dno Nieznanego, w hipnotycznym tańcu basowych motywów i znów połyskującej reverbem gitary. Wewnętrzny puls i wyjątkowa żywotność tych fragmentów sprawia, że mimo jednakowo przerażających zimna i przestrzeni czujesz jak w żyłach buzuje gorąca jeszcze krew. Na koniec wybrzmi jeszcze raz początkowy motyw, ale zdwojony w swoim niezmiennym przyciąganiu, zamiast epitafium wysłuchasz krótkiego gitarowego solo, bardziej intensywnego niż niejeden sprinterski popis, a potem, zanim ostatnie nuty złapią cię za rękę, zdążysz się jeszcze zachwycić powoli narastającym zanikiem wszelkiej muzycznej materii. Zwyczajnie i po ludzku – jedna z najlepszych muzycznych opowieści jakie słyszałem w 2016 roku. W żadnym radio, w żadnej TV, po prostu rzucona na pastwę YouTube’a.

 

Buckethead – Pike 234: Coupon

234 CouponArtysta: Buckethead
Album: Coupon
Seria: Pike 234
Data wydania: 31:03.2016

 

Format: digital
Czas: 29:48
Gatunek: experimental/solo jam
Ocena: 6/10

 

 

 


Lista utworów:
01. Nail in the Clock   (13:50)
02. Coupon   (15:57)

Ten pajk to Bucketheadland sportretowany o dwóch różnych porach dnia: bo o ile szorstki „Nail in the Clock” posiada mnóstwo porannego wigoru i animuszu, to surrealistyczny „Coupon” jest hymnem do zachodzącego słońca.

„Nail in the Clock” to jest właśnie cała muzyka ściągnięta przez Chucka Norrisa na dyskietkę. To są wszystkie utwory na raz i żaden w całości. To Buckethead w niekontrolowanym amoku, układający muzyczne domino we wszystkich kierunkach jednocześnie. To się musiało skończyć wrażeniem chaosu, rozbicia, totalnego niepoukładania. I monstrualnym muzycznym kacem. Jakbym się najadł kleju z sucharami.

Za to „Coupon” to epickie pożegnanie (przynajmniej na jakieś czas) z serią pajków.
W sumie brzmi jak coś w rodzaju hymnu, pełen patosu i dostojność, majestatycznie kroczy przez 15 minut w towarzystwie łkającej gitary i lamentujących solówek. Środki użyte do zbudowania tego klimatu są tyleż proste, co skuteczne, i mimo zwyczajowego w przypadku tych dłuższych utworów Bucketheada wrażenia powtarzalności, słucha się tego kawałka zdecydowania przyjemnie. Człapiący bas,akcentujący właściwie tylko trzy nuty, plus zupełnie zwyczajna i niczym nie wyróżniająca się perkusja – oto muzyczna podstawa, na której z niewinnym wdziękiem i subtelną zadziornością hasa wzdłuż i w poprzek ta pełna dostojeństwa gitara. Coś niecoś jest w tym utworze z tajemniczego klimatu „Midnight Sun”, jakiś srogi monumentalizm, introwertyczna dzikość, czarowny powab, jakiś tajemny posmak nieznanego. Jednym słowem, jak mówią młodzi: zaorane.

 

 

 

 

 

Buckethead – Pike 233: 22222222

233 2222222Artysta: Buckethead
Album: 22222222
Seria: Pike 233
Data wydania: 27.03.2016

 

Format: digital
Czas: 30:29
Gatunek: progressive/experimental
Ocena: 7/10

 

 

 


Lista utworów:
01. 22222222   (13:07)
02. 11111111   (17:22)

Stylistycznie ten pajk jest podobny do poprzedniego: „Lightboard„. Tamten może jest nieco równiejszy w swojej przeciętności, ten natomiast jest wyjątkowo skontrastowany: zawiera jedno zjawiskowo wykwintne danie, i 17-sto minutową porcję muzycznych ochłapów.

Tak efektowna rzecz jak „22222222” udaje się Bucketheadowi raz na jakiś czas, a jak ma lepszy okres to nawet raz na 10 pajków. Ten kawałek ma w sobie coś z przebojowego uroku „er” z Pike 65: podobna nośność i Od pierwszego dźwięku znać, że to będzie wielka rzecz. Po tradycyjnej sekcji efektowynych riffów, równo w 5:00 wchodzi mega seksowna solówka, a że kawałek trwa nieco ponad 13, czeka nas solidne 8 minut w rytmie melodyjnych wyścigów na gryfie. Jest czego posłuchać: zabójcze tempo, pędząca melodia, galopujące riffy, a na nich okrakiem to solo – pełnokrwiste, błyskotliwe, natchnione. Bezbłędnie efektowne. No po prostu zapierający pech w dersi 🙂

Z kolei „11111111” to taki gitarowy cherlak: coś by chciał czasem melodyjnego powiedzieć, ale wciąż krztusi się, kaszle i zacina. A jak już dochodzi do głosu, to niezrozumiale bełkocze w narzeczu mongolskich Czuksów z Kamczatki. O takich kawałkach mawiał Hitler, że są „bełkotiren mit strunen maltretiren”. Ten numer po prostu przytłacza swoim wielkim cielskiem, ciężko to przełknąć, ciężko wytrzymać.  A czy ten riff z 5:45 to aby nie Buckethead cytujący sam siebie? Czy to nie brzmi trochę jak w zwolnionym tempie zagrany „Welcome to Bucketheadland”? Co by nie mówić – to wyjątkowo męcząca rzecz, przynajmniej do tej 10 minuty z hakiem, kiedy tę ocenę próbuje coś w rodzaju solo. Ale tak naprawdę jest to powtórka z rozrywki, a konkretnie z „Lightboard” z poprzedniego pajka. Ten sam pomysł ożywił obie solówki: naprzemienne bombardowanie chaosem i melodią, płynnymi dźwiękami i dźwiękowymi anomaliami, harmonią i dysonansem. Nie można odmówić jej jakiejś dyskretnej dozy efektywności, ale suma summarum ta barbarzyńska część pierwszatak mnie zmasakrowała (i muzykę też), że jakoś nie mogę postawić tu plusa.

Buckethead – Pike 232: Lightboard

232 LightboardArtysta: Buckethead
Album: Lightboard
Seria: Pike 232
Data wydania: 27.03.2016

 
Format: digital
Czas: 29:53
Gatunek: experimental/jam rock
Ocena: 6/10

 

 

 

 


 

Lista utworów:
01. Lightboard   (19:21)
02. Tales   (5:50)
03. Deep Within the Sea   (4:40)

„Lightboard” brzmi jak całkiem toporny pajk, szczególnie na tle swoich dwóch wybitnych poprzedników. Jednak i on ma w sumie sporo uroku, a szukać go polecam szczególnie w końcowych solówkach „Tales” i „Lightboard”.

Ten człapiący riff na początku „Lightboard” przypomina wielkiego niezdarnego robota na spacerze, choć ten krótki fragment 0:10 – 0:20 jest jest rzetelnie mocarny. No więc łazi ten mechaniczny robot w kółko po Bucketheadlandzie, czasep wprawdzie jebnie jakiś porządnym tekstem (dobry motyw w 0:41-1:00 i 2:07-2:23), ale ogólnie to nawpierdalał się jakichś zardzewiałych gwoździ czy innych metalowych świństw, z japy jedzie mu niezdarnie wyciosanymi riffami, w dodatku co chwilę dostaje kill’switch’owej czkawki. A już wyjątkowo paskudnie stęka w połowie szóstej minuty, kto by pomyślał, że to jest właśnie początek najciekawszej części tego kawałka. Bo potem, w 6:45, pojawia się to dziwne solo. Dziwne, bo konkretne i pięknie rozpędzone na melodyjnej autostradzie dźwięki co jakiś czas zjeżdżają jednym kołem na pobocze, gdzie melodia się dusi, gdzie pełno żwiru i piachu. Brzmi to tak, że pomiędzy natchnione gitarowe popisy co jakiś czas wpierdalają się krótkie, czterotaktowe fragmenty, w których dźwięki utrzymują wprawdzie zawrotne tempo, ale zdecydowanie wyjeżdżają poza pięciolinię, sypia po oczach wrażeniem chaosu i dysonansu. Cóż, jest to jakiś pomysł. Mamy tu ponad 12 miny takiej zabawy i naprzemiennej gonitwy, na początku nie byłem do tego jakoś przekonany, teraz coraz bardziej doceniam.

„Tales” od początku brzmi jak niezła grzała, czyli przeładowane energią zagrywki szarżujące po zupełnie pozbawionym melodii podkładzie. Innymi słowy – ulubiona muzyczna zabawa  Bucketheada. Mnie to nie rajcuje, ale co ja tam wiem. Od 3:53 jednak wchodzi wyjątkowo rześkie solo, a ponieważ w końcu dotrzymuje mu kroku efektowna melodia, robi się z tego piorunująca końcówka. I nie wiem w sumie, czy dać wyróżnienie, czy nie…może jednak dam,szkoda tej solówy.

„Deep Within the Sea” jest zupełnie nieokrzesany, nie ogarniam tego kawałka. Buckethead też chyba nie miał nań większego pomysłu, bo przez te niecałe 5 minut mógłby grać cokolwiek, bo co parę taktów ten numer zrzuca skórę i zaczyna się od nowa. Wyszło coś w stylu „Alleluja i do przodu”, byleby głośno, ostro i progresywnie, i jakoś to będzie. Niestety, nie jest.

Buckethead – Pike 231: Drift

231 DriftArtysta: Buckethead
Album: Drift
Seria: Pike 231
Data wydania: 15.03.2016

 

Format: digital
Czas: 27:45
Gatunek: atmospheric/instrumental rock
Ocena: 8/10

 

 

 


Lista utworów:
01. Fastpass   (7:03)
02. Drift   (9:42)
03. Tentaclon   (3:24)
04. Streamlet   (7:34)

No ja pindole! – kolejny tydzień, kolejny zajebisty pajk, i tak cały czas, w kółko, no ileż można nagrywać takiej zarąbistej muzy? Ten facet musi mieć jakiegoś układa z muzycznym szatanem, bo po normalnemu to się tak nie da!

„Fastpass” porusza nastrojem, tutaj pełen wolnej przestrzeni klimat co chwilę przeszywają emocjonalne muśnięcia gitary a la Gilmour. Przyjemna rzecz.
„Drift” zaczyna się jak rasowy hard rock, proste, soczyste, pozytywne riffy w sam raz do wystukania nóżką przy browarze. Nie jest to może jakaś bardzo wciągająca muzyczna historia, ale nie wszystko przecież musi brzmieć tak zamaszyście jak „Child in Time”. Od 4:37 Buckethead dorzuca jeszcze całkiem apetyczne solo, i te niemal 10 minut mijają na przyjemnym rockowym relaksie.
„Tentaclon” próbuje czarować dziwnie przetworzoną gitarą na tle ślimaczo człapiących perkusji i basu. Nie do końca to działa, jak dla mnie coś tu nie gra, no nie jest to może coś jakoś bardzo niestrawnego, ale efekt raczej średni.
Początek „Streamlet” to rockowa młócka, gonitwa riffów, gitarowa rozgrzewka. Przed czym? No jasne, przed kozacką solówką! (od 3:19). A ta jest bezbłędna: melodyjna, gitarowa galopada, pełna rasowej dynamiki i efektownych sprintów po gryfie. Za takie właśnie rzeczy wybaczam Bucketheadowi wszystkie te nieudane eksperymenty i znęcanie się nad muzyką.

 

 

 

 

 

 

 

Buckethead -Pike 230: Rooftop

230 RooftopArtysta: Buckethead
Album: Rooftop
Seria: Pike 230
Data wydania: 15.03.2016

 

Format: digital
Czas: 29:52
Gatunek: progressive/experimental
Ocena: 9/10

 

 

 


Lista utworów:
01. Hexagon   (15:07)
02. Rooftop   (14:45)

„Rooftop” to bardzo dobry pajk, choć dwa składające się nań utwory to zupełnie różne kawałki Bucketheadlandu. Pierwszego z nich nie da się zapomnieć ze względu na wyjątkowo majestatyczne solo. Drugi to progresywny rollercoaster z odrobiną psychodelicznego szaleństwa.

Słuchając pierwszych minut „Hexagon” myślałem: ten kawałek jest całkiem OK – dupska może nie urywa, ale przesłuchać bez bólu się da. A potem zjawia się TEN motyw i TO solo. Od razu, w 3:24, bez zbędnych ceregieli, na rozpędzonym silniku wbija się jedna z najbardziej efektownych rzeczy, jakie ten wariat nagrał. Mega wypasiony melodyjny podkład i fantastyczne, długie solo. Ostatnio takie ciarki miałem przy „Wall Slide„. Cała ta wielgachna solówka jest zupełnie wyborna, mnóstwo tu błyskotliwych momentów od których można zakłapać uszami z radochy. Brzmi imponująco na tym potężnym podkładzie, poraża zarówno efektowną melodyjnością jak i gitarową maestrią, no żesz kurwa! – toż to zwyczjnie prawdziwie tytaniczna rzecz.

„Rooftop” to konkretna, psychodeliczna jazda po bandzie. Pełen niepoczytalnych riffów, natrętnych motywów i maniakalnych gitarowych wyładowań, wprowadza rzetelnie schizofreniczną atmosferę, tarmosi za synapsy, boksuje się z melodią, albo po prostu tłumacząc z ichniego na nasze: ryje beret. To jest dźwiękowy buldożer i nieokiełznany riffowy zadymiarz, prawdziwa progresywna lekcja muzycznej niepokory. Nie jest tak efektowny jak „Hexagon”, ale także intryguje, choć inaczej, w inny, bardziej szorstki i nieokrzesany sposób.

« Older entries